De documentaire 'In het licht van de tijd' is het prachtige resultaat van een dierbare periode. Tijdens het maken van Tien Torens Diep zijn John en Monique met ons mee gegroeid in het proces. Door de spelers te filmen, interviewen en met ze op pad te gaan, hebben zij gaandeweg zoveel méér diepgang weten te brengen aan het stuk. Méér dan wij als productieteam hadden gekund!! Dat was heel duidelijk te zien tijdens onze voorstellingen! En zeker ook tijdens de première van de film: zoveel blije, trotse mensen bij elkaar.
Dank jullie wel, lieve John en Monique.

Het project 'Tien Torens Diep' heeft op mij een onuitwisbare indruk achtergelaten en ik denk er met enorm veel warmte en trots aan terug. De aanwezigheid van John en Monique bij elke stap van het project was fijn, nooit 'te veel' en ze waren echt onderdeel van 'de kolonie'. Deze documentaire is zo veel meer dan een verslag van 'de making of', maar echt een film. die aanzet tot nadenken. Het mijnverleden lijkt weggestopt, maar is nog steeds van invloed op het doen en laten van mensen, ook al is het dan misschien onbewust. Deze documentaire laat zien, net zoals het theaterstuk Tien Torens Diep, dat we dit verleden niet moeten vergeten, maar moeten koesteren. Een absolute aanrader om te gaan kijken. Dank aan Monique en John voor dit prachtige aandenken.

Prachtige documentaire die niet alleen maar de totstandkoming van Tien Torens Diep weergaf. Het toonde voor mij een diepere laag. Het zette een gevoel neer dat we denk ik met zijn allen tijdens de productie hebben ervaren; kameraadschap ; ) We hebben tijdens de opnames nauwelijks in de gaten gehad dat John en Monique er waren. En als we ons er wel bewust van waren dan voelde dat veilig en vertrouwd. Dat levert prachtige spontane beelden op.
De overige filmbeelden en de interviews met Marcia en Jack geven nog meer inkijk in het mijnverleden. Dit zou heel Nederland moeten kunnen zien.

Beste John en Monique,
Wat fijn dat ik deel mocht zijn in jullie prachtige documentaire. Een brug tussen vroeger en nu. Mooie historische plaatjes van de Mijnstreek met het verhaal van het Nu. Oprechte ludieke uitspraken van de kinderen met de harde realiteit van het Mijn gebeuren. Het mooie maar ook harde leven in de mijnkolonie. De mooie drone beelden de uitleg van Jacques Vriens en de verhalen van Jack Vinders waren zeker een prachtige aanvulling. Met veel plezier kijk ik terug op de beelden van de duivenbeleving. Hoe jullie dit in de documentaire verwerkt hebben.
De grandeur van de Royal maakte het geheel compleet. Zeker wetende dat Marlene Dietrich 81 jaar geleden voor de Amerikaanse soldaten heeft opgetreden. John en Monique een dikke proficiat.
Gilbert de Doevemelker

Prachtige, pure documentaire waarin John en Monique drie generaties spelers van Tien Torens Diep op een waardige manier hebben gevolgd en vastgelegd. Zowel de speler, maar zeker ook de documentaire-kijker, leert over zijn eigen mijn-verleden. Als één van de trotse spelers van Tien Torens Diep is deze documentaire een dikke kers op een heerlijke taart. Dankjulliewel.

De documentaire “in het licht van de tijd” geeft een mooie inkijk in de wereld van nu t.o.v. de tijd waarin ons stuk “Tien Torens diep” zich afspeelde en de manier waarop de productie tot stand is gekomen. John en Monique hebben daarmee een schitterende bijdrage geleverd aan onze productie met mooie verhalen en beelden over de tijd van de mijnen en de vraag wat dit allemaal voor de mensen in die tijd heeft betekend en nog steeds. Zij hebben dit alles op een manier gedaan die heel snel vertrouwen gaf aan een ieder en ze waren letterlijk de “vlieg op het plafond “ waardoor de spelers vaak geen idee hadden dat zij aan het werk waren. Dank John en Monique voor de fijne samenwerking en het schitterend resultaat.

Jan van Baal, Productie.

Een film die voor mij persoonlijk voelt als een gouden omlijsting van mijn trots voor het stuk Tien Torens Diep. Het stuk en deze film zijn naar mijn mening een must see voor iedereen uit onze mijnstreek. Een verleden waar we weet van moeten hebben om het heden soms te kunnen begrijpen. Ik ben trots op ons mijnverleden, en trots dat ik hier deel van mocht uitmaken.
Zo knap hoe John en Monique het hele verhaal en proces zo mooi hebben weten vast te leggen.

Dit is een documentaire met een eerlijk en ontroerend verhaal, over de geschiedenis, een schrijver en het recente verleden van de Oostelijke Mijnstreek. Een verleden dat nu nog steeds leeft.
Zeer ontwapenend dat de jeugd van Nu geïnteresseerd is in de omstandigheden van dat mijnverleden.
Mede door de eerlijke, grappige en open reacties op de gestelde vragen maken deze documentaire voelbaar en ontroerend.
Prachtig in beeld gebracht.

Proficiat John en Monique.

Wat deze documentaire zo bijzonder maakt, is hoe zichtbaar wordt dat de spelers zich gaandeweg steeds bewuster worden van wat zich toen heeft afgespeeld. Het verleden wordt invoelbaar, bijna tastbaar. Het maken van de documentaire, het repeteren en het opnemen van de gesprekken met de spelers liepen daarbij parallel. Dat heeft duidelijk doorgewerkt in hun spelontwikkeling en is terug te zien in de beelden van de voorstelling die onderdeel zijn van de film. In de gesprekken wordt bovendien open en eerlijk gereflecteerd op ieders rol en plek in de kolonie.

Die persoonlijke verhalen krijgen extra context en verdieping door het bezoek aan de steenkolenmijn in het Waalse Blégny en de gesprekken met Vinders, Vriens en Luijten. Een van de hoogtepunten is het bijzondere bezoek van Joost aan een duivenmelker: in één klap terug in de tijd. Zelf ken ik duivenmelkers nog uit mijn jeugd in het gehucht waar ik vandaan kom. Precies dat gevoel roept deze film steeds weer op.

Je zweeft in een goed uur lichtvoetig tussen nu en toen, via korte en langere gesprekken. Vrolijk en diepgaand tegelijk, met ruimte voor een lach én ontroering. Tegelijkertijd is het voor mij, als speler van de mijnpolitie, een warme vastlegging van een proces waar ik onderdeel van mocht zijn.

Net als de voorstelling Tien Torens Diep houdt de film het klein en dichtbij. Verhalen van ‘gewone mensen’ worden daardoor invoelbaar en herkenbaar. De geschiedenis is ineens niet meer ver weg, maar raakt je persoonlijk. Die combinatie maakt de documentaire in mijn ogen meer dan geschikt voor een tournee langs kleinere zalen, maar ook voor plekken als vrouwenverenigingen, zijactief-groepen of voetbalkantines.

Aan iedereen in Zuid-Limburg kleeft nog het stof van het mijnverleden. John heeft dat op een integere en fraaie manier opgeschud. Een waardevolle film die verbindt, verdiept en uitnodigt tot gesprek.

We gingen vanmiddag naar een documentaire ‘In het licht van de tijd’ over het theaterproject Tien torens diep van Jacques Vriens. En Aernout schreef hem:

Een hartverwarmende documentaire, met een afgewogen mix van het persoonlijke en het algemeen maatschappelijke. Die interviews met de spelers waren ontroerend openhartig en oprecht. De sociaal maatschappelijke context van het leven in de mijnen zorgde voor een omlijsting van het verhaal, die diepgang opleverde. Het proces van de repetities, de beelden van het spel, de achtergrond interviews met Vinders, Luyten en Vriens, zorgden tezamen voor een sterk verhaal over een sociaal proces dat veel verder gaat dan louter theater. Het bracht mensen bij elkaar en liet onvermoede talenten opbloeien. Een mooie combinatie van het echte leven in de mijnen, het echte leven van de spelers en de verbeelding, zoals de documentaire maker zei.

Wat mooi om de voorbereidingen te zien . De ervaring in een “ echte mijn “ te voelen !
De interviews met de kinderen .. hun beleving ..
Ontroerend, grappig , goudeerlijk!
De afwisseling met de filmpjes !
Deze docu is de kers op de taart van TTD!
Dank voor de uitnodiging Monique en John en de gezelligheid na afloop met een drankje !

Els

Dag John, crew en spelers.
Wát een mooi en echt verhaal uit de regio. Fantastisch om de betrokkenheid en puurheid bij de spelers te zien!

Dit is meer dan zomaar een documentaire. Dit is een verhaal. Een verhaal over het recente verleden van de oostelijke mijnstreek. Wat er nog steeds leeft onder de gewone man. En hoe de jeugd geïnteresseerd is in dat mijnverleden. John en Monique hebben Dit mooi in beeld gebracht. Met deze documentaire hebben we er een prachtige herinnering bij.

Een mooie documentaire over een schrijver, het Limburgs mijnverleden, mensen, kinderen en volwassenen die zich inleven in een rol en subliem acteren, emoties, en ook een verrassende plottwist!
Mooi, echt mooi gemaakt deze docu.

Een prachtige, ontroerende en geestige documentaire over een bijzonder theaterjaar. Hoe een groep mensen van drie generaties toegroeit naar een voorstelling en langzaam maar zeker een hechte hartverwarmende groep wordt. En niet alleen dat. In vloeiende overgangen van heden naar verleden en terug zien we de bewogen geschiedenis van de mijnen voorbij komen. Daarnaast leren we de spelers kennen in wat hen drijft en al dan niet verbind met het verleden en het nu. Ontwapenend zijn de kinderen die op hun geheel eigen wijze hun rol spelen in de voorstelling, maar ook op de manier waarop zij naar het verleden kijken.
Kortom een hartverwarmende film!

Monique en John, perfisiejat met dit mooie resultaat, vanaf november 2024 zijn jullie druk bezig geweest met het maken van de documentaire en deze mag gezien worden. Groet Opa Dreis

Wat een heerlijke film, ik heb genóten. Zo mooi hoe die jonge kinderen voor de camera na-denken over het mijn verleden !